12 μαθήματα ζωής που έμαθα από την αναρρίχηση

Πρόσφατα παρακολούθησα το ντοκιμαντέρ Stone Locals | Rediscovering the Soul of Climbing της Patagonia, ένα εξαιρετικό έργο που παρουσιάζει πέντε διαφορετικούς ανθρώπους και το πώς η αναρρίχηση τους βοήθησε να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της ζωής τους. Εμπνευσμένη από τις ιστορίες τους, ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ πώς η αναρρίχηση επηρέασε και μεταμόρφωσε τη δική μου ζωή.

Αν και πάντα ήμουν δραστήρια, δεν ήμουν ποτέ “extreme” αναρριχήτρια ούτε ιδιαίτερα προσηλωμένη στον αθλητισμό. Τα τελευταία χρόνια όμως, η αναρρίχηση έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Από ένα απλό χόμπι εξελίχθηκε σε χώρο θεραπείας, άσκησης, αποσυμπίεσης, κοινωνικής επαφής, διαλογισμού και πολλά ακόμη.

Αυτό το άθλημα μου έμαθε πολύτιμα μαθήματα για τον εαυτό μου, και το γεγονός ότι συνεχίζω να μαθαίνω μέσα από αυτό το κάνει ακόμη πιο δυνατό.

Παρακάτω μοιράζομαι 12 μαθήματα ζωής που μου χάρισε η αναρρίχηση:

1. “Η ζωή αρχίζει εκεί που τελειώνει η ζώνη άνεσής σου” Neale Donald Walsch

Όταν ήμουν μικρότερη δεν καταλάβαινα πραγματικά τη δύναμη αυτής της φράσης. Είναι στη φύση μας να μένουμε εκεί όπου νιώθουμε ασφάλεια και άνεση. Το ίδιο συμβαίνει και στην αναρρίχηση: φτάνεις σε ένα σημείο όπου νιώθεις “βολικά”, αλλά για να εξελιχθείς ως άνθρωπος και ως αναρριχητής πρέπει να κάνεις το βήμα έξω από αυτό. Εκεί αρχίζει η πραγματική πρόοδος.

2. Η υπέρβαση του φόβου

Ο φόβος, σύμφωνα με το Cambridge Dictionary, είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα που προκαλείται όταν κάτι φαίνεται επικίνδυνο ή απειλητικό. Από τότε που ξεκίνησα την αναρρίχηση προσπαθώ να τον διαχειρίζομαι.

Ο φόβος μπορεί να σε κρατήσει πίσω, αλλά δεν είναι κάτι αρνητικό από μόνο του. Είναι ένα φυσικό σήμα προσοχής. Το πρόβλημα ξεκινά όταν τον αφήνεις να σε παραλύσει.

3. Χτίζοντας εμπιστοσύνη

Η εμπιστοσύνη είναι θεμέλιο κάθε σχέσης: προσωπικής, επαγγελματικής ή αναρριχητικής (αναρριχητής–ασφαλιστής). Στην αναρρίχηση εμπιστεύεσαι κυριολεκτικά τη ζωή σου σε κάποιον άλλον, άρα η επιλογή είναι σημαντική. Το ίδιο ισχύει και για την εμπιστοσύνη στον εαυτό σου: στις δυνατότητες, στις αποφάσεις και στα όριά σου.

4. Υπάρχουν καλές και κακές μέρες... και αυτό είναι εντάξει!

Η αναρρίχηση φέρνει όλα τα συναισθήματα: φόβο, θάρρος, αποτυχία, επιτυχία, ικανοποίηση, απογοήτευση. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Δεν είμαστε τέλειοι. Μπορεί να έχεις μια κακή μέρα, να κάνεις λάθος κίνηση ή να μην “βγαίνει” τίποτα. Αλλά αυτό είναι μέρος της διαδικασίας.

5. Ο καθορισμός στόχων

Η θέσπιση στόχων και η προσπάθεια να τους πετύχεις είναι βασικό κομμάτι τόσο της ζωής όσο και της αναρρίχησης. Επιλέγεις έναν στόχο (project), δουλεύεις πάνω του, δοκιμάζεις κινήσεις, αποτυγχάνεις, ξαναπροσπαθείς και τελικά εξελίσσεσαι μέσα από τη διαδικασία.

6. Η σημασία της ξεκούρασης

Η ξεκούραση είναι απαραίτητη για σώμα και μυαλό. Στην καθημερινότητα συχνά την παραμελούμε, όμως η έλλειψή της οδηγεί σε εξάντληση. Το ίδιο ισχύει και στην αναρρίχηση: τα διαλείμματα βοηθούν στην αποκατάσταση, στη μείωση τραυματισμών και στη βελτίωση της απόδοσης. Ακόμη και μέσα σε μια διαδρομή, τα “rest spots” βοηθούν να ανακτήσεις δύναμη και να σκεφτείς τα επόμενα βήματα.

7. Το να είσαι παρών

Η αναρρίχηση σε αναγκάζει να είσαι απόλυτα παρούσα στη στιγμή. Δεν υπάρχει χώρος για περισπασμούς. Αυτή η ικανότητα με βοήθησε και στην καθημερινότητα να “καθαρίζω” το μυαλό μου από άγχος, παρελθόν και μελλοντικές ανησυχίες και να εστιάζω στο τώρα.

8. Η απόλαυση της διαδικασίας

Έμαθα να μην πιέζομαι μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά να απολαμβάνω τη διαδικασία. Η ζωή είναι πορεία, όχι προορισμός. Κάθε εμπειρία, είτε επιτυχία είτε αποτυχία, έχει αξία γιατί σε βοηθά να εξελιχθείς.

9. Η ισορροπία είναι το παν

Η αναρρίχηση απαιτεί σωματική και πνευματική ισορροπία. Το ίδιο και η ζωή. Ισορροπία ανάμεσα στην προπόνηση, την εργασία, την κοινωνική ζωή και τις προσωπικές ανάγκες.

Δεν υπάρχει μία σωστή φόρμουλα, η ισορροπία είναι προσωπική υπόθεση.

10. Ποτέ δεν σταματάς να μαθαίνεις

Όσο κι αν νομίζεις ότι γνωρίζεις, πάντα υπάρχει κάτι νέο. Νέες τεχνικές, κινήσεις, εξοπλισμός, προσέγγιση. Η μάθηση είναι συνεχής, τόσο στην αναρρίχηση όσο και στη ζωή.

11. Το να αφήνεις πράγματα πίσω

Το να αφήνεις κάτι πίσω είναι συνειδητή επιλογή και απαιτεί αυτογνωσία. Στην αναρρίχηση αυτό μπορεί να σημαίνει φόβο, πτώσεις, ένα project που δεν προχωρά. Το να “αφήσεις” είναι απαραίτητο για να μπορέσεις να συνεχίσεις και να εξελιχθείς.

12. Μην ξεχνάς να αναπνέεις

Αναπνέουμε για να ζούμε, αλλά σπάνια δίνουμε σημασία στο πώς αναπνέουμε. Στην αναρρίχηση, όταν αγχώνομαι, συχνά κρατάω την αναπνοή μου χωρίς να το συνειδητοποιώ, κάτι που μειώνει την απόδοση. Η σωστή αναπνοή βοηθά στη συγκέντρωση, στην αντοχή και στη χαλάρωση.

Μέσα από την αναρρίχηση είχα την τύχη να γνωρίσω μια υπέροχη κοινότητα, να ζήσω εμπειρίες, να ανακαλύψω τον εαυτό μου και να εξελίσσομαι συνεχώς. Είναι ένα ταξίδι που συνδυάζει μάθηση, δύναμη και χαρά.

Και εσύ; Ποια μαθήματα ζωής έχεις πάρει από την αναρρίχηση ή κάποιο άλλο άθλημα;