Το Annapurna Base Camp Trek ξεκινά: Τα πρώτα βήματα στα μονοπάτια των Ιμαλαΐων
- Catherine
- 5 days ago
- 4 min read
Η μέρα ξεκίνησε πολύ νωρίς, καθώς φύγαμε από την Ποκάρα με ιδιωτικό λεωφορείο και μετά από περίπου μιάμιση ώρα φτάσαμε στο Nayapul, το επίσημο σημείο εκκίνησης του Annapurna Base Camp Trek. Από εκεί ξείνησε και η πρώτη μας μέρα πεζοπορίας στα Ιμαλάια.
Περνώντας μέσα από μικρά ορεινά χωριά και αμέτρητα πέτρινα σκαλιά, γνωρίσαμε πολύ γρήγορα και αυτό που οι Νεπαλέζοι αποκαλούν χαριτολογώντας “Nepali flat”. Μην ξεγελαστείτε από τη λέξη flat γιατί μόνο επίπεδο δεν είναι. Σημαίνει λίγο πάνω, λίγο κάτω, μετά ξανά πάνω, λίγο ακόμη πάνω και κάπου εκεί αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν τα σκαλιά τελειώνουν ποτέ.
Μετά από περίπου πέντε ώρες πεζοπορίας φτάσαμε στο Ghandruk, σε υψόμετρο 1.940 μέτρων, όπου και διανυκτερεύσαμε. Η διαδρομή δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, όμως η ζέστη την έκανε αρκετά πιο απαιτητική. Παρ’ όλα αυτά, ήταν μια απίστευτη πρώτη μέρα που μας έδωσε μια πρώτη γεύση από την ομορφιά και την ατμόσφαιρα των Ιμαλαΐων.
Η πρώτη μέρα του trek είχε τα πάντα. Πανέμορφα τοπία, απρόσμενες στιγμές και υπέροχους ανθρώπους. Η πρώτη εικόνα που μου έμεινε ήταν δύο μικρά παιδιά να κατεβαίνουν τον λόφο, με τη μεγαλύτερη αδελφή να κουβαλά ένα καλάθι στο κεφάλι της σαν να ήταν το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο.
Κάτι πολύ συνηθισμένο με τα παιδιά που συναντάς στα μονοπάτια του Νεπάλ είναι να ζητούν σοκολάτες από τους πεζοπόρους ή απλά να θέλουν να βγάλουν φωτογραφία μαζί σου. Οι άνθρωποι στο Νεπάλ είναι πραγματικά απίστευτα φιλικοί. Παντού ακούς ένα χαμογελαστό “Namaste” και νιώθεις αυτή τη ζεστή φιλοξενία που κάνει το ταξίδι ακόμη πιο ξεχωριστό.
Και φυσικά, υπήρχε και το μικρό αγόρι που μου έκλεψε την καρδιά, μαζί με την υπέροχη μητέρα του.
Το Ghandruk είναι ένα πανέμορφο χωριό με εκπληκτική θέα προς κορυφές των Ιμαλαΐων όπως τα Annapurna South, Gangapurna, Annapurna III, Hiunchuli και Machhapuchhre. Μετά από ένα ζεστό ντους και ένα τσάι με τζίντζερ, νομίζω πως εκείνη ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησα πραγματικά τι πήγαινα να ζήσω.
Σκεφτόμουν συνέχεια: «Θα τα καταφέρω; Είμαι αρκετά γυμνασμένη για αυτό;» Κι όμως, εκεί ήμουν. Περιτριγυρισμένη από σύννεφα, τεράστια βουνά και ένα τοπίο που έμοιαζε σχεδόν εξωπραγματικό. Εκείνη τη στιγμή έμεινε μόνο ένα συναίσθημα. Ευγνωμοσύνη.
Teahouses
Το Annapurna Base Camp Trek είναι αυτό που λένε “tea house trek”. Τα tea houses είναι μικροί ορεινοί ξενώνες που βρίσκονται κατά μήκος των μονοπατιών και λειτουργούν κυρίως από ντόπιες οικογένειες.
Διαθέτουν κουζίνα, κοινόχρηστο χώρο για φαγητό και χαλάρωση, απλά δωμάτια και βασικές εγκαταστάσεις. Σχεδόν όλοι οι πεζοπόροι μαζεύονται το βράδυ στον κοινόχρηστο χώρο, πίνοντας τσάι ή μπύρα, ανταλλάζοντας ιστορίες και προσπαθώντας να ξεκουράσουν τα πόδια τους πριν την επόμενη μέρα.
Δωμάτια: Τα δωμάτια είναι μικρά και απλά, συνήθως με δύο κρεβάτια. Τα σεντόνια παρέχονται, όμως ένας πολύ ζεστός υπνόσακος είναι απαραίτητος, ειδικά όσο πλησιάζεις προς το Annapurna Base Camp όπου οι θερμοκρασίες πέφτουν αρκετά τη νύχτα.
Μπάνια: Τα ζεστά ντους συνήθως χρεώνονται έξτρα. Όσο ανεβαίνεις πιο ψηλά, το “ζεστό ντους” μπορεί να μετατραπεί σε έναν κουβά με χλιαρό νερό και λίγη τύχη.
Τουαλέτες: Οι τουαλέτες βρίσκονται συνήθως έξω από τα δωμάτια, οπότε ένας φακός κεφαλής το βράδυ αποδεικνύεται σωτήριος.
WiFi και ηλεκτρισμός: Τα περισσότερα tea houses διαθέτουν Wi Fi και σημεία φόρτισης με μικρή χρέωση. Βέβαια, το internet λειτουργεί με τους δικούς του ρυθμούς στα Ιμαλάια, οπότε λίγη υπομονή χρειάζεται.
Φαγητό: Το μενού κατά τη διάρκεια του trek επαναλαμβάνεται αρκετά. Dal Bhat, πατάτες, noodles, ρύζι, σούπες, ζυμαρικά και πίτσα βρίσκονται σχεδόν παντού. Μετά από μερικές ημέρες αρχίζεις να βλέπεις το Dal Bhat ακόμη και στον ύπνο σου. Παρ’ όλα αυτά, το φαγητό είναι ζεστό και αυτό είναι που μετρά περισσότερο μετά από ώρες πεζοπορίας.
Η επόμενη μέρα ξεκίνησε ξανά νωρίς. Από το Ghandruk κατεβήκαμε προς το Kimrong Khola, περάσαμε μια γέφυρα πάνω από το ποτάμι και συνεχίσαμε προς το χωριό Taulung πριν αρχίσει η μεγάλη ανάβαση προς το Chomrong.
Και κάπου εκεί, το trek αποφάσισε να μας χαρίσει ακόμη μία απρόσμενη εμπειρία. Περνώντας δίπλα από ένα σπίτι γεμάτο κόσμο, καταλάβαμε ότι γινόταν γιορτή για τον επικείμενο γάμο του γιου της οικογένειας. Στη γιορτή συμμετείχαν μόνο γυναίκες, όμως όχι μόνο μας κάλεσαν μέσα, αλλά μας έβαλαν και να χορέψουμε μαζί τους. Μέχρι σήμερα δεν είμαι απόλυτα σίγουρη αν ήταν πραγματικό αυτό το συμβάν, αλλά ήταν μία από τις πιο όμορφες στιγμές του ταξιδιού.
Στο Νεπάλ συνηθίζεται να τοποθετούν κόκκινη σκόνη στο μέτωπο ως σύμβολο καλής τύχης και γιορτής. Η σκόνη αυτή ονομάζεται Tikka και χρησιμοποιείται σε πολλές ινδουιστικές παραδόσεις και τελετές.
Το trek συνεχίστηκε μέσα από δάση, ποτάμια, κρεμαστές γέφυρες, λίγη βροχή και ακόμη περισσότερες πολιτιστικές εμπειρίες.
Φτάνοντας στο tea house για μεσημεριανό, είδαμε δύο γυναίκες να αλέθουν σιτηρά με έναν τρόπο που δεν είχα ξαναδεί ποτέ. Φυσικά ήθελα να δοκιμάσω κι εγώ. Και πιστέψτε με… δεν ήταν καθόλου εύκολο. Οι γυναίκες στο Νεπάλ είναι πραγματικά απίστευτες.
Μετά το φαγητό ήρθε η στιγμή να καταλάβουμε πραγματικά τι σημαίνει “Nepali flat”. Ατελείωτα σκαλιά. Πάνω, κάτω, ξανά πάνω και μετά λίγο ακόμη πάνω. Για ώρες.
Τα σκαλιά φυσικά συνεχίστηκαν μέχρι που τελικά φτάσαμε στο Chomrong, ένα πανέμορφο χωριό γεμάτο tea houses, μικρά μαγαζιά με τα απαραίτητα και απίστευτη θέα προς τα Ιμαλάια.
Το σημείο ξεκούρασής μας για εκείνο το βράδυ, στα 2.170 μέτρα υψόμετρο.
