Αποστολή ολοκληρώθηκε: Η μέρα κορυφής στο Annapurna Base Camp
- Catherine
- 5 days ago
- 3 min read
Επιτέλους, η μεγάλη μέρα για να φτάσουμε στην κορυφή του Annapurna Base Camp είχε φτάσει. Μετά από μια νύχτα όπου κοιμήθηκα σχεδόν με όλα μου τα ρούχα λόγω του κρύου, στις 4 το πρωί ήρθε το πρώτο ξύπνημα. Το να βγω από τον ζεστό υπνόσακο ήταν δύσκολο, αλλά το να βγω από το δωμάτιο ήταν ακόμη χειρότερο. Έξω έκανε παγωνιά.
Αφού ετοιμαστήκαμε και πήραμε μόνο νερό και κάτι γλυκό για ενέργεια, ξεκινήσαμε την πορεία προς το Annapurna Base Camp. Ο στόχος ήταν να προλάβουμε την ανατολή του ήλιου, οπότε η πεζοπορία ξεκίνησε μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, με φακούς κεφαλής και ένα μικρό σακίδιο.
Παρότι η απόσταση από το Machhapuchhre Base Camp μέχρι το Annapurna Base Camp είναι μόλις 2,9 χιλιόμετρα, χρειαστήκαμε περίπου τρεις ώρες για να φτάσουμε. Και ένιωθα ότι δεν τελειώνει ποτέ. Το κρύο, η δύσκολη αναπνοή και οι σκέψεις του τύπου «τι κάνω εδώ» με ακολουθούσαν σε όλη τη διαδρομή.
Και όμως, μόλις φτάσαμε στο Annapurna Base Camp, όλα άλλαξαν.
Η πορεία προς το Annapurna Base Camp είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Περιτριγυρισμένοι από τεράστια βουνά και απόλυτη ησυχία, φτάνεις σε ένα τοπίο που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Όταν σταθήκαμε μπροστά στο lodge του Annapurna Base Camp και είδαμε την ανατολή του ήλιου πάνω από μερικές από τις πιο εντυπωσιακές κορυφές του κόσμου, ένιωσα κάτι που δύσκολα ξεχνιέται. Μια αίσθηση ολοκλήρωσης. Ότι πραγματικά τα κατάφερα. Εκείνη τη στιγμή, όλη η κούραση, το κρύο, η έλλειψη οξυγόνου και οι πόνοι σε όλο το σώμα απλά εξαφανίστηκαν, ή τουλάχιστον ξεχάστηκαν για λίγο.
*Συνήθως στο Annapurna Base Camp οι πεζοπόροι διανυκτερεύουν, όμως κατά την περίοδο που ήμουν εκεί πολλά tea houses είχαν καταστραφεί από χιονοστιβάδες, οπότε η παραμονή δεν ήταν δυνατή.
Μετά από ένα ζεστό τσάι με τζίντζερ και λίγο χρόνο για να επανέλθουμε στην πραγματικότητα, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής προς το Machhapuchhre Base Camp για πρωινό και στη συνέχεια συνεχίσαμε προς το Bamboo, όπου και διανυκτερεύσαμε.
Την επόμενη μέρα, μετά από έναν καλό ύπνο και πρωινό, συνεχίσαμε μέσα από δάση ροδόδεντρων, περάσαμε ξανά τον ποταμό Chhomrong Khola και ανηφορίσαμε προς το χωριό Chhomrong. Φυσικά, δεν έλειψε το γνωστό “Nepali flat”, λίγο πάνω, λίγο κάτω, και ξανά από την αρχή.
Η επιστροφή, όπως ήταν αναμενόμενο, είχε πιο γρήγορο ρυθμό, αλλά τα σκαλιά δεν σταματούσαν ποτέ. Ανάβαση και κατάβαση ξανά και ξανά, με τα γόνατα να διαμαρτύρονται έντονα.
Μετά από μια απαιτητική μέρα, ο επόμενος σταθμός ήταν το ιδανικό reward. Οι φυσικές θερμές πηγές στο Jhinu Danda. Αφού κάναμε check in στο tea house, κατεβήκαμε περίπου 20 λεπτά μέσα από το δάσος για να φτάσουμε στις τρεις φυσικές πισίνες. Κάθε μία είχε διαφορετική θερμοκρασία, ενώ υπήρχε και φυσικό ντους πριν μπεις μέσα. Οι πηγές βρίσκονται δίπλα στον ποταμό Modi Khola και περιβάλλονται από δέντρα και πράσινο. Η στιγμή εκείνη, μέσα στο ζεστό νερό και με τη θέα γύρω μας, ήταν πραγματικά η απόλυτη χαλάρωση.
Η μέρα έκλεισε με δείπνο, μουσική, λίγα ποτά και πολύ χορό. Μάλιστα, ακούστηκε και ελληνική μουσική στη μέση των Ιμαλαΐων, κάτι που δεν περίμενα ποτέ να ζήσω εκεί.
Για να γίνει το βράδυ ακόμη πιο “ενδιαφέρον”, ένα τεράστιο, τριχωτό έντομο αποφάσισε να εμφανιστεί στο δωμάτιό μας, προκαλώντας μικρό πανικό. Δεν το βρήκαμε ποτέ και μέχρι σήμερα αναρωτιέμαι αν έχει μετακομίσει μέσα στο σακίδιό μου.
Η τελευταία μέρα της πεζοπορίας προς το Nayapul ήταν κουραστική, ζεστή και γεμάτη σκόνη. Για να είμαι ειλικρινής, στο ενδιάμεσο πήρα το πιο τρομακτικό λεωφορείο της ζωής μου για να φτάσω νωρίτερα στο Nayapul και από εκεί επιστρέψαμε στην Ποκάρα.
Και από εκείνο το σημείο και μετά, απλά έγινα τουρίστρια στην Ποκάρα.
Annapurna Base Camp trek= Mission Accomplished!
